Met investeerders, banken, pensioenfondsen en overheden duiken we diep in de groene dalen van de duurzame financiering. Er komt van alles op ons af: lastenverschuivingen, CO2-tax, vliegtax, Groenfonds en de Investment Wende uit Duitsland. Hoe de Transitie en de SDG’s te financieren, daarop bestaat nog geen antwoord. Of toch wel?

Terwijl wij de meest welvarende generatie in de geschiedenis zijn waren de schulden en de (begrotings)tekorten nog nooit zo hoog. Het vigerende geldsysteem beloont het verkeerde en straft het goede. Zolang die onbalans blijft kunnen we fluiten naar oplossingen voor de vluchtelingencrisis, de klimaatverandering, vervuiling en uitputting.

Vroeger was geldschepping het primaat van de overheid. Maar nu brengen banken geld in omloop door leningen/hypotheken te verstrekken. De bank verwacht dan binnen 20 jaar het dubbele terug. De economie moet dus groeien en groeien, brengt steeds nieuw geld in omloop om de oude leningen af te lossen, en dankzij de rente groeit het geld. Een onhoudbaar systeem.

Maar wat dan? Een van de antwoorden is bomen. Investeerders kijken (nog) niet naar bomen, terwijl we juist dáár moeten zijn, in het bos, om bijvoorbeeld CO2 vast te leggen.

En ruilmiddelen en alternatieve valuta. Economen als Lietaer (B) en Brunnhuber zien in nieuwe ruilmiddelen de oplossing voor de schuldencrisis en de bron voor nieuwe welvaart zonder schulden. Het Sustainable Finance Lab publiceert rekenmodellen waarmee wordt aangetoond dat dergelijke verschuivingen de aarde kunnen redden.

Intussen zoeken investeerders naar de nieuwe groene markten met hun oude geld. In duurzame energie worden honderden miljarden van dat oude geld gepompt. Nu de rest van de samenleving nog.

Op Springtij 2018 hebben we het over het (uitgelekte) rapport van de VN. Waarin wordt gesteld dat economische belangen onderschikt moeten worden aan het terugdringen van de klimaatschade.
We laten zien hoe de financiële sector, die overal invloed op heeft, zijn verantwoordelijkheid kan nemen. Op het gebied van CO2, biodiversiteit en water. De toekomst halen we naar ons toe door het schetsen van scenario’s, zodat de financiële sector beter begrijpt wat er op het spel staat.
Het ‘tipping point’ is in zicht, op Springtij geven we de een flinke duw in de goede richting.