Natuur, we hebben er zelfs een Planbureau voor, hoewel de dichter J.C. Bloem er al een eeuw geleden over schreef: ‘Wat is Natuur nog in dit land, een postzegel ter grootte van een krant.’

Als de mens de natuur uitroeit en daarmee zichzelf, door 4 of 8 of 10 graden opwarming in enkele honderden jaren, dan zal er daarna nog steeds natuur zijn, maar wel heel anders.

Wat wij in die tijd met onze natuur willen, dat lijken we niet goed te weten.

Neem de insectensterfte, zo’n 70% is verdwenen. En ook het verlies aan biodiversiteit zou reden moeten zijn voor alarm, en urgente noodmaatregelen.

In 1908 begeesterde Jac. P. Thijsse iedereen met zijn initiatief om het Naardermeer te redden (daar zou een vuilstort moeten komen), en dat was het startsein voor de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten, nu 110 jaar oud. Inmiddels is met 100.000 hectare in beheer van Natuurmonumenten, 265.000 hectare natuurgebied van Staatsbosbeheer en 20 nationale parken de natuur in dit land een wel heel grote postzegel geworden.

Terschelling had met Texel een bijzondere plek in het hart van Thijsse. Inmiddels bestaat de Thijsse natuur van toen niet meer. De waterstand in de duinen werd drastisch verlaagd, zodat er bossen konden worden geplant; de z.g. Stuifdijk werd aangelegd, waarmee de Boschplaat aan het hoofdeiland werd vastgelegd, en in de polder boeren nu nog maar 20 bedrijven, destijds waren er dat 150.

Arme gronden, wateroverlast en armoede maakten plaats voor rijkdom en veel productie. Zo’n 50.000 rotganzen overwinteren hier. Natuur en Landbouw kunnen toch samen. Dit is het decor waarin we tijdens Springtij zoeken naar de nieuwe natuurverhalen.