Wie betaalt de prijs van de transitie? Wie zorgt dat ook mensen met weinig financiële ruimte kunnen meedoen? Wie bouwt de energie-infrastructuur die Nederland nodig heeft? En welk bedrijf durft te investeren zolang de voorwaarden nog onzeker zijn?

Als minister van Klimaat en Groene Groei staat Stientje van Veldhoven midden in deze vragen. Haar opdracht gaat niet alleen over het halen van klimaatdoelen. Zij moet verschillende belangen met elkaar verbinden: betaalbare energie voor mensen, voldoende infrastructuur voor een veranderende economie en een industrie die toekomstbestendig kan worden zonder dat Nederland zijn verdienvermogen verliest.

Tijdens Springtij Forum 2026 vervult zij een prominente rol als plenaire spreker én als deelnemer aan verdiepende werksessies. Vanuit haar ervaring in de politiek, het openbaar bestuur en de internationale klimaatwereld brengt zij de grote ambities terug tot concrete keuzes. Want de transitie loopt niet alleen vast op techniek. Ze loopt vast wanneer niemand als eerste durft te bewegen.

In haar plenaire bijdrage staan drie scherpe dilemma’s centraal.
- Wie blijft er achter?
De energietransitie kan niet alleen worden beoordeeld op megatonnen, modellen en investeringsbedragen. Ze raakt mensen in hun woning, hun portemonnee en hun werk. Hoe zorgen we ervoor dat kwetsbaarheid geen sluitpost wordt en dat de lasten niet terechtkomen bij degenen die de minste ruimte hebben?

- Wie bouwt wat nodig is?
Zonder elektriciteitsnetten, warmte-infrastructuur, opslag, waterstof en andere nieuwe energiesystemen blijft groene groei een belofte. Welke richting moet de overheid geven? Wat moet zij zelf mogelijk maken, versnellen of afdwingen? En hoe maken we keuzes wanneer niet alles tegelijk kan?

- Wie springt als eerste?
Bedrijven en industrie moeten grote investeringen doen, terwijl energieprijzen, regelgeving en markten onzeker zijn. Maar de overheid kan ook niet wachten tot ieder risico verdwenen is. Welke voorwaarden moet zij stellen? Welke zekerheid kan zij bieden? En welke verantwoordelijkheid ligt bij bedrijven zelf?

Over deze vragen gaat Stientje plenair in gesprek met jongeren. Niet als symbolische stem van “de toekomst”, maar als generatie die zal leven met de gevolgen van besluiten die nu worden genomen. Wat betekent rechtvaardigheid wanneer de kosten vandaag zichtbaar zijn, maar de baten en schade over generaties worden verdeeld? En hoeveel uitstel kunnen we nog verdedigen tegenover mensen die de langste toekomst voor zich hebben?

Daarnaast neemt Stientje deel aan twee verdiepende sessies. In "Gratis!? Energietransitie" onderzoeken deelnemers niet alleen wat verduurzaming kost, maar ook wie de rekening van uitstel betaalt. In de sessie “Ruimte voor de Industrie van morgen" staat niet de vraag centraal welk individueel bedrijf moet worden gered, maar welke condities de overheid moet creëren én stellen zodat een schone, strategische en concurrerende industrie kan ontstaan.

Op Springtij Forum wordt haar ministeriële opdracht daarmee onderwerp van een open gesprek. Niet vanaf de veilige zijlijn, maar midden tussen bestuurders, bedrijven, maatschappelijke organisaties, wetenschappers en jongeren.

Want iedereen onderschrijft de ambitie. De spanning ontstaat zodra duidelijk wordt wie moet betalen, wie moet bouwen en wie als eerste moet springen.
Wat moet, vraagt moed.

Diederik Samsom is fysicus, voormalig politicus en een van de belangrijkste architecten van de Europese Green Deal. Zijn loopbaan begon in de milieubeweging, waar hij jarenlang actief was als campagneleider bij Greenpeace op het gebied van energie en klimaat. Daarna werkte hij kort in de duurzame energiesector, voordat hij in 2003 de overstap maakte naar de landelijke politiek.
Als Tweede Kamerlid en later fractievoorzitter van de PvdA ontwikkelde Samsom zich tot een invloedrijke stem in het debat over klimaat, energie en sociale rechtvaardigheid. Hij stond aan de basis van belangrijke Nederlandse klimaat- en energieafspraken en werkte vanaf 2019 in Brussel als kabinetschef van Eurocommissaris Frans Timmermans. In die rol speelde hij een sleutelrol bij de ontwikkeling en uitvoering van de Europese Green Deal, het omvangrijke Europese programma om de economie klimaatneutraal te maken en Europa minder afhankelijk te maken van fossiele energie.
Tegenwoordig is Samsom actief als spreker, strategisch adviseur en opiniemaker. Vanuit zijn ervaring in politiek, bestuur en energietransitie spreekt hij over klimaatbeleid, geopolitiek, industrie en de praktische keuzes die nodig zijn om maatschappelijke verandering mogelijk te maken. In zijn boek Groene Supermacht laat hij zien hoe Europa, juist in tijden van onzekerheid, richting kan geven aan een duurzame en economisch sterke toekomst.

Ditmaal met songs uit hun laatste voorstelling OAK. OAK is een muzikale trip, een magische reis door het rijk van de ziel. Nynke Laverman trekt je met haar betoverende stem wondere werelden in, waar bomen, dieren en stenen hun verhaal doen. Kunnen we hen nog verstaan? Vanuit de troostrijke realisatie dat we met geen mogelijkheid niet verbonden kunnen zijn met de natuur, roept Nynke een mystieke wereld op waarin ze ruimte maakt voor het herinneren van die diepe, onverbrekelijke verbinding.

Samen met klankkunstenaar Sytze Pruiksma weeft ze tijdens de plenaire opening van Springtij Forum een ingenieus muzikaal landschap met de bezwerende cadans van een oeroud ritueel. Een doorgecomponeerd optreden met David Van Reybrouck waarin verhalen en muziek elkaar versterken.

Met emotionerende vogelklanken en een stem die groots is in zijn zachtheid, laten ze in een stormachtige wereld voelen dat alles waar we naar zoeken, er eigenlijk al is.

Andrew Makkinga is presentator, programmamaker, journalist en moderator. Hij maakt Jazz to Go voor NPO Luister (NTR), een dagelijkse podcast over jazz en aanverwante stijlen. Daarnaast is hij sinds 2009 vaste interviewer en host op het North Sea Jazz Festival en presenteert hij de Nationale Herdenking Slavernijverleden in het Oosterpark.

Als moderator, dagvoorzitter en trainer werkt Andrew voor uiteenlopende opdrachtgevers, van culturele instellingen als Writers Unlimited en Kunstinstituut Melly tot het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de gemeente Rotterdam. Hij verzorgt trainingen op het gebied van spreken in het openbaar en adviseert organisaties over diversiteit en inclusie. Hij werkt in het Nederlands en Engels (native speaker).

Geboren en opgestart in Uganda, verder opgegroeid in Groningen verbindt hij als vanzelf diverse achtergronden en culturen.
Sinds Het Lagerhuis heeft hij zich ontwikkeld tot een veelzijdig presentator en interviewer en werkt hij inmiddels ruim 20 jaar voor (de Publieke) radio en televisie. Als laatste als vaste presentator van het NPO Radio 1 programma Kunststof. Ook achter de schermen is Andrew zeer actief; in bestuursfuncties en als adviseur in de culturele sector.
Er is in zijn werk een hoofdrol weggelegd voor cultuur en muziek, maar wie denkt dat het daarbij blijft vergist zich. Andrew is minstens zo goed geïnformeerd over tal van politieke en maatschappelijke kwesties. Als oud-deelnemer aan Het Lagerhuis, presentator van jongeren debatprogrammaDeBattle en radioprogramma De Bus is hij een sterke debater en een graag geziene gast op diverse podia.
Ook is hij veelgevraagd moderator en dagvoorzitter, vaak op het snijvlak politiek/maatschappij/cultuur, bij voorbeeld in opdracht van gemeenten, provincies, en ministeries, maar ook voor banken en andere (grote) instellingen. Maar je mag hem zeker ook bellen om een groot concert of feest ronkend aan te kondigen (of dat nu Rock, Soul óf klassiek is).

Twéé dingen heeft hij voor op een hoop vakgenoten. Dat zijn eerste taal het Engels is, dat hij dus oók vloeiend beheerst, komt hem vaak goed van pas. Net als dat zijn internationale achtergrond hem helpt de zaak met nét iets meer afstand te bekijken. En dat is vaak precies wat nodig is.

Foto: Tom Cornelissen

David Van Reybrouck (Brugge, 1971) studeerde archeologie in Leuven met filosofie als nevenstudie. Hij behaalde een M.Phil in Cambridge, promoveerde in Leiden en ontving een eredoctoraat van de Université Saint Louis in Brussel. Aan het Hannah Arendt Center for Politics and Humanities van Bard College, New York was hij in 2021 uitgenodigd als Distinguished Visiting Fellow. In 2024 was hij aangesteld als Arne Næss Professor aan de Universiteit van Oslo, vernoemd naar Noorwegens invloedrijkste filosoof uit de twintigste eeuw.
Van Reybrouck verwierf internationale bekendheid met zijn lijvige boeken over koloniale geschiedenis (Congo en Revolusi) en zijn essays over democratische vernieuwing (Pleidooi voor populisme en Tegen verkiezingen). Zijn theatermonologen Missie en Para zoomden in op de morele ambivalenties van menselijk handelen. Met Odes bezong hij het leven, met Rain Requiem richtte hij een monument op voor de slachtoffers van klimaatrampen.
Essays van zijn hand verschenen in The Guardian, Politico, Der Spiegel, Frankfurter Allgemeine Zeitung, Le Monde, Libération, Mediapart, La Repubblica, De Standaard, De Morgen, Knack, NRC Handelsblad, De Volkskrant, De Correspondent, De Groene Amsterdammer en Vrij Nederland.

Ingrid Robeyns is hoogleraar Ethiek van Instituties aan de Universiteit Utrecht. Zij is internationaal bekend om haar werk op het gebied van rechtvaardigheid, ongelijkheid en waarden-analyse. In haar onderzoek richt zij zich op de vraag hoe samenlevingen beter kunnen worden ingericht, en welke rol instituties, economie en politiek daarin spelen. Daarbij verbindt zij filosofische inzichten aan actuele maatschappelijke vraagstukken.
Robeyns verwierf internationale bekendheid met haar theorie van het limitarisme: het idee dat er morele grenzen zouden moeten zijn aan extreme rijkdom. Volgens haar is grote vermogensongelijkheid niet te rechtvaardigen op basis van ideeën van verdienste en verantwoordelijkheid, maar ondermijnt het ook de democratie en een effectieve aanpak van maatschappelijke crises. Met haar werk levert zij een belangrijke bijdrage aan het debat over de toekomst van economie, duurzaamheid en brede welvaart.
Naast haar academische werk is Robeyns een veelgevraagd spreker en publieke denker. Ze weet complexe filosofische vraagstukken toegankelijk te maken voor een breed publiek en zoekt actief de verbinding tussen wetenschap, beleid en samenleving. Voor haar maatschappelijke impact als wetenschapper ontving zij in 2025 de prestigieuze Stevin premie.

Lucas De Man studeerde in 2004 af aan de KU Leuven met een Master in de Letteren. Daarna volgde hij de Regieopleiding aan de AHK in Amsterdam. Daar won hij de Matthijsprijs (NL 2007) en de Young Talent Award van Theater aan Zee (BE 2007) voordat hij in 2008 afstudeerde.

In het laatste jaar van zijn regiestudie, richtte Lucas samen met Wouter Goedheer en Bas Van Rijnsoever Company New Heroes op, een professioneel creatief bedrijf, gespecialiseerd in storytelling en verbeelding met als hoofdthema de transitie naar een nieuw waardensysteem. Ze creëren voorstellingen, boeken, podcasts, tentoonstellingen, installaties en projecten over de hele wereld met een netwerk van freelance creatieven uit alle disciplines.

In 2019 richtten Lucas, Wouter en ontwerper Pascal Leboucq vanuit New Heroes de studio Biobased Creations op, een artistieke ontwerpstudio met een focus op duurzaamheid en innovatie in Materialen en Methodes, Landschap en Regeneratieve Stad&Infra. Biobased Creations werd wereldberoemd geworden door de paviljoens The Growing Pavilion en The Exploded View Beyond Building en stond in 2023 in de lijst van 100 beste Designstudios van het Kyoto Design Centre. Op de Dutch Design Week zijn ze al zeven jaar curator van de ambassade voor circulair en biobased bouwen.

In 2025 volgde de lancering van de studio Possible Futures. Het eerste wapenfeit van deze studio gespecialiseerd in verhalen, verbeelding en vaardigheden van een veranderende wereld is het boek Waar gaat het heen? En wat kan ik doen? dat Lucas schreef en uitbracht april 2025 en twee maand later al in tweede druk ging. In 2026 lanceert de studio het programma Hoe Samen!? over innovaties in de sociale transitie.

Naast zijn baan als directeur van New Heroes en Biobased Creations werkt Lucas als (Tv-)presentator en spreker. Hij presenteert verschillende kunstshows op de Nederlandse nationale televisie voor AVROTROS en VPRO. Hij is een veelgevraagd gastheer of spreker voor evenementen zoals TedX Amsterdam, YPO Edge, Design Indaba, Dutch Design Week, ELIA, Y20, Tomorrowland, Libris Literatuurprijs, Springtij, Supernova en nog veel meer.

Titels: Hij was stadkunstenaar van Den Bosch (2012-2016), Artist in Residence van de Rabobank (2017-18) Curator TAZ (2019), Curator Amsterdam Light Festival (2020), Creative Director Belastingdienst Nederland (2023-heden), Lid van de TBI Klimaattrein (2023- heden), Bouwdramaturg Hof van Heerlen (2025- heden).

Tijdens Springtij Forum laat Faiza zien dat fundamentele verandering vraagt om een samenspel van verschillende rollen. Soms is druk van buiten nodig, soms beweging van binnenuit, en vaak juist de verbinding tussen beide. Activisme, bedrijven, overheden, financiers, wetenschap en maatschappelijke organisaties hebben ieder een eigen bijdrage aan systeemverandering. Over strategie, moed en de kracht van onverwachte coalities om de transitie naar een duurzame samenleving te versnellen.

Klimaatverandering vraagt niet alleen om nieuwe kennis, maar ook om bestuurlijke keuzes. Wat moet vraagt moed: durven handelen terwijl de onzekerheden groot zijn, de belangen schuren en het mandaat niet altijd vanzelf spreekt. Als directeur van het KNMI brengt Maarten van Aalst de nieuwste inzichten over klimaatrisico’s en adaptatie. Jeroen Haan staat als voorzitter van de Unie van Waterschappen midden in de praktijk van waterveiligheid, ruimtelijke keuzes en bestuurlijke verantwoordelijkheid.

Tijdens Springtij Forum brengen zij wetenschap en bestuur samen in een gesprek over wat vandaag nodig is om Nederland veilig, leefbaar en weerbaar te houden. Zij verkennen hoe bestuurders omgaan met ongemak, onzekerheid en verlies en dat er moed voor nodig is om besluiten te nemen zonder zekerheden.

Froukje neemt ook regelmatig deel aan debatten, waarin ze inspireert als presentator, en een kritische en bevlogen interviewer en verteller is. Ze verlangt zeker naar een duurzame maatschappij, maar ze is ook realistisch. Belangrijke thema’s binnen een debat zijn voor haar: Wat kun je zelf doen, en wat kun je samen doen? Hoe raken mensen geïnspireerd? En hoe zorg je dat tegengestelde belangen bij elkaar komen?

Klimaatverandering vraagt niet alleen om nieuwe kennis, maar ook om bestuurlijke keuzes. Wat moet vraagt moed: durven handelen terwijl de onzekerheden groot zijn, de belangen schuren en het mandaat niet altijd vanzelf spreekt. Als directeur van het KNMI brengt Maarten van Aalst de nieuwste inzichten over klimaatrisico’s en adaptatie. Jeroen Haan staat als voorzitter van de Unie van Waterschappen midden in de praktijk van waterveiligheid, ruimtelijke keuzes en bestuurlijke verantwoordelijkheid.

Tijdens Springtij Forum brengen zij wetenschap en bestuur samen in een gesprek over wat vandaag nodig is om Nederland veilig, leefbaar en weerbaar te houden. Zij verkennen hoe bestuurders omgaan met ongemak, onzekerheid en verlies en dat er moed voor nodig is om besluiten te nemen zonder zekerheden.

Hij is verantwoordelijk voor de ambtelijke leiding van het ministerie en al haar diensten als geheel. Daarvoor was hij als directeur-generaal Klimaat en Energie bij hetzelfde ministerie verantwoordelijk voor het Nederlandse klimaat- en energiebeleid.

Sandor studeerde Nederlands recht aan de Universiteit van Utrecht en voltooide zijn opleiding tot Master Public Administration aan de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur. Hij begon zijn loopbaan als wetenschapper. Hij vervulde daarna diverse beleids- en managementfuncties bij de ministeries van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en het ministerie van Justitie en Veiligheid. Voor zijn overstap naar het ministerie van EZK was hij als directeur-generaal Politie verantwoordelijk voor de vorming van de Nationale Politie in Nederland.

De eerste twintig jaar van zijn loopbaan in de publieke dienstverlening werkte Roald Lapperre bij het Ministerie van Landbouw, onder meer als plaatsvervangend directeur-generaal Agro en Natuur (2009–2015). Vervolgens was hij bij het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat plaatsvervangend
directeur-generaal Ruimte en Water (2015–2017) en directeur-generaal Milieu en Internationaal (2017–2022).

Bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties fungeerde hij als directeur-generaal Koninkrijksrelaties (2022–2025). Daarnaast vervulde hij functies bij de Permanente Vertegenwoordiging van Nederland bij de Verenigde Naties en de Wereldhandelsorganisatie in Genève, en bij de Nederlandse
ambassade in Washington D.C.

Roald Lapperre bracht zijn vroege jeugd door in Kenia en Mozambique, en behaalde zijn mastergraad Cultuurtechniek aan de Landbouwuniversiteit Wageningen (nu Wageningen University & Research).

Samen met zijn vrouw woont hij in het historische centrum van Gouda; ze hebben een zoon van 23 en een dochter van 21.

Op Springtij neemt Jaap Velema deel aan de werksessie ‘Fossiel voorbij: op naar de biobased industrie’, samen met David Fousert (Royal Avebe) en Marc den Hartog (ChainCraft). Vanuit zijn rol als burgemeester van Westerwolde brengt hij het perspectief van de overheid en de regio in. Daarbij staat de vraag centraal hoe gemeenten kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van biobased ketens en wat er nodig is om innovatieve initiatieven succesvol te laten landen in de praktijk.